IW 64

Konstrukcja płytowa IW 64 stanowi znaczący postęp w architekturze i budownictwie mieszkaniowym. IW 64 została opracowana w okresie odbudowy po II wojnie światowej, kiedy zapotrzebowanie na powierzchnię mieszkalną w NRD było ogromne. Ta metoda budowy, która stała się popularna w latach 60. XX wieku, wykorzystuje wielkoformatowe płyty betonowe do tworzenia wydajnych, niedrogich i szybkich w budowie budynków mieszkalnych, aby szybko zaspokoić to zapotrzebowanie. Skrót „IW 64” oznacza „Industriebauweise 64” (metoda budowy przemysłowej 64), która została opracowana w 1964 roku.

Elementy IW 64 są zbudowane z wielkoformatowych bloków ścian zewnętrznych z lekkiego betonu. Dzięki standaryzowanej produkcji można było wytwarzać elementy o wysokiej dokładności wymiarowej, co zapewniło szybki i płynny przebieg budowy. Prefabrykowane elementy można było efektywnie transportować na place budowy, ponieważ można je było układać w stosy, oszczędzając miejsce. Dzięki seryjnej produkcji płyt można obniżyć koszty. Ekonomiczność tej metody budowy sprawiła, że stała się ona szczególnie atrakcyjna w czasach niedoboru mieszkań.